دوستم الان اینجاست و دارد ابراز چندش می‌کند نسبت به قالب وبلاگم. جواب می‌دهم خودم می‌دانم! احساس می‌کنم نشسته‌ام وسط یک کپر و می‌نویسم. تقصیر این پسرعمویم است که دو ماه است قول داده برایم قالب بسازد و گذاشته رفته و ازش خبری نیست که نیست. حدس می‌زنم این بچه آخرش یک مسئولی چیزی بشود!